രുചി മറന്ന ആ ഗോതമ്പ് ഉപ്പുമാവ്
ആ ഗ്രാമത്തില് നിന്നും അന്നവര് മൂന്ന് പേരും (അലവി, മധു, പൌലോസ് ) ഒന്നിച്ചായിരുന്നു സ്കൂളില് പോയിരുന്നത്. അവരെയൊന്ന് ഇഴപിരിച്ചാല് കിട്ടുക ഒരു പണക്കാരനായ ഒരു മേനോന് കുട്ടിയും, ഇടത്തരക്കാരനായ ഒരു നസ്രാണി പയ്യനും, പിന്നെ ഒരു മുസ്ലിമായ കൂലിപണിക്കാരന്റെ മകനുമായിരുന്നു.
അലവി രാവിലെ ഓത്ത്പള്ളിയില് പോവും. മദ്രസ്സയില് നിന്നും അലവി വരുന്നതും കാത്തിരിക്കും മധുവും പൌലോസും, എന്നിട്ട് ഒരുമിച്ച് ചിരിച്ചും കളിച്ചുമാണു രാവിലെ അവര് പള്ളിക്കുടത്തിലേക്ക് പോയിരുന്നത്, ഓരോരുത്തര്ക്ക് കിട്ടിയ പൂമ്പാറ്റ, അമര് ചിത്രകഥ ബാലരമ, മലര്വാടി, അമ്പിളിയമ്മാവന് തുടങ്ങിയ പുസ്തകങ്ങള് പരസ്പരം കൈമാറും. പിന്നെ വഴിയില് നിന്നും പൊടുവണ്ണി മരത്തിലെ ഇലയും പറിച്ച് സഞ്ചിയില് സുക്ഷിക്കും. വഴിയില് കൂടി കളിച്ച് ചിരിച്ച് നടന്നാലും രാവിലെ പള്ളിക്കുടത്തിലെ പ്രാര്ത്ഥനയ്ക്ക് മുമ്പേ അവരെത്തിയിരുന്നു.
സ്കൂളിലെ പാട്ടുകാരായ ബിന്ദുവും, സുനിലും, ഖദീജയും കൂടി പാടുന്ന “അഖിലാണ്ഢ മണ്ഢലമണിയിച്ചോരുക്കി….. അതിനുള്ളിലാനന്ദ ദീപം കൊളുത്തി..” എന്ന പ്രാര്ത്ഥനക്ക് ശേഷമായിരുന്നു അവരുടെ പള്ളിക്കൂടത്തിലെ ഒരു ദിവസം ആരംഭിച്ചിരുന്നത്. പിന്നെ കളിയും, ചിരിയും, പഠനവുമായി സമയം പോവും.
ഉച്ചയാവുമ്പോള് സ്കൂളിലെ പാചകക്കാരി ആമിനതാത്ത രുചിയോടെ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഗോതമ്പ് ഉപ്പുമാവിന്റെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന മണം ക്ലാസുകളില് ഒഴുകിവരും. ഉച്ചഭക്ഷണസമയത്ത് സഞ്ചിയില് സൂക്ഷിച്ച ഇലകളില് ആ രുചിയുള്ള ഗോതമ്പ് ഉപ്പുമാവ് പങ്കിട്ട് അവര് കഴിക്കും….. വൈകുന്നേരമാവുമ്പോള് അവര് കളിച്ച് ചിരിച്ച് വീണ്ടും വീടുകളിലേക്ക്…..
ഇന്ന് മധുവിന്റെ കുട്ടി പോവുന്നത് “വിശ്വഭാരതി പബ്ലിക്ക് സ്കൂളില്”
അലവിയുടെ കുട്ടി പഠിക്കുന്നത് “ദാറുല് നജ്ജാത്ത് ഇസ്ലാമിക് സ്കൂളില്”
പൌലോസിന്റെ കുട്ടി പഠിക്കുന്നത് “സേക്രട്ട് ഹാര്ട്ട് ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂളില്”
അങ്ങിനെ സാമ്പത്തികഭദ്രതയും, മതാധിഷ്ടിതവും സമന്വയിപ്പിച്ച മധുരമനോഹരമായ ഒരു നാളെയ്ക്ക് വേണ്ടി അവര് അവരുടെ കുട്ടികളെ മുകളില് സൂചിപ്പിച്ച സ്കൂളുകളില് പഠിപ്പിക്കുന്നു…….. പക്ഷേ ആ പിഞ്ചുമനസ്സുകളില് വന്നു നിറയുന്നതോ… ദുഷ്ടമനുഷ്യര് ചവച്ചു തുപ്പുന്ന മതത്തിന്റെ കാളകൂടവിഷം.
ഉത്തരവാദികള് ആരൊക്കെ…….സ്വയം ചോദ്യം ചോദിച്ചാല് ഉത്തരവാദികളിലോരാള് ഞാന് തന്നെ.
